Dijkschijter

juni 21st, 20123:34 pm @

0


Dijkschijter

Heb je in Tienen al eens gehoord van het strontstraatje? Als je naar de website van Paul Kempeneers surft (www.kempeneers.org), dan heeft hij het daar onder andere over de Sint-Katharinastraat die de eer heeft deze bijnaam te dragen. Men doelde vroeger blijkbaar met de aanduiding ‘strontstraatje’ op een straatje van niks, eerder dan dat er letterlijk uitwerpselen op de grond liggen. Wat voor mij in schril contrast staat, bijvoorbeeld, met het beeld dat ik heb van de Kliniekstraat. Toen ik nog school liep in het Lyceum eiste die straat erg letterlijk de benaming ‘strontstraatje’ op. Maar dat is ondertussen heel wat jaren geleden.

Tienenaars die er naar uitkijken om de komende weekends aan de Belgische kust te vertoeven, zullen ook daar wellicht geconfronteerd worden met het fenomeen. Alhoewel ‘strontdijk’ of ‘strontstrand’ een meer geschikte omschrijving is. Heel wat hondeneigenaars trekken zich niets aan van het verbod op honden op het strand. Het zijn ook zij die hun lieftallige huisdier op de meest strategische plaatsen van de dijk ‘hoopjes’ laten maken. Niet dat ik iets heb tegen honden, neeuhj, verre van. Fikkie kan er niks aan doen. Het zijn de baasjes, meneer!

Wie is er al niet eens in hondenpoep getrapt? Wie ergert er zich niet eens aan de honden die ‘onbeheerd’ over het strand of over de dijk lopen? Toegegeven, meestal zullen de hondeneigenaars zich pas op het strand begeven nadat de bewaking van de reddingsdiensten erop zit, zo rond zeven uur ‘s avonds. Toch blijft het vervelend als je overdag allerlei manoeuvres moet uitvoeren om niet over leibanden te vallen of om niet in drollen te trappen.

Dit fenomeen wordt ’s avonds nog erger, wanneer iedereen zich aan het ‘dijklopen’ zet (Je moet van dat kustvocabularium houden, niet?). Alle oude dametjes komen dan buiten om te gaan wandelen met één of meerdere honden, die gemakkelijkheidshalve op maat van de eigenares werden gekweekt. Het zijn van die typische schoothonden: de Yorkshire, de Shih-Tzu, de Malteser, de Chiouaoua (of zoiets), en noem maar op. Eigenlijk zijn deze rassen te klein om hond genoemd te worden. Maar op de laatste conventie van de verenigde dierenrassen, riep elk ras een veto in met als intentie deze dieren te weren, én omdat de afgevaardigde Bobtail het te druk had met het besnuffelen van het achterste van de notuliste (niet toevallig een bevallige Franse poedel), werden deze door de natuur benadeelde schepsels, volledig onterecht het label ‘hond’ toegekend. ‘Knaagdier’ had niet misstaan, maar de vertegenwoordiging van de ratten haalde aan dat ze nog maar net de cavia’s een erkenning hadden gegeven en dat een extra belasting van de soort er voorlopig echt niet bij kon.

Maar ik dwaal af. Het ging erover hoe weinig hondeneigenaars rekening houden met niet-eigenaars (vergelijkbaar met rokers en niet-rokers, maar daarover een volgende keer meer). We zouden eigenlijk al tevreden zijn, wanneer alle baasjes hun dieren goed aan de leiband houden en wanneer ze de ‘troep’ van hun lievelingen met een kakzakje zouden meenemen (of best weggooien, eigenlijk…). Zou dit het geval zijn, dan was er geen probleem. Dan zal niemand iets zeggen als er met deze honden vrolijk over de stranden gedarteld wordt.

Het is echter anders… Maar gelukkig voor ons, taalminnend Tienen, geeft dit de ruimte voor echte neologismen die onze taal steeds weer verrijken. Het is dan ook steeds weer met de glimlach dat je zegt (wanneer je schoenen weer eens om zeep zijn): ” ‘t Is weer een dijkschijter!”

Column zoals verschenen in ‘Tienen Actueel’ op 21 juni 2012 – http://www.tienenactueel.be/.