Ik zat gisteren op mijn werk (in Heverlee) reikhalzend uit te kijken naar het onweer dat er zat aan te komen. Eindelijk verkoeling! De buienradar werd nauwlettend in de gaten gehouden en we zouden nog overwogen hebben een regendans uit te voeren. Gelukkig hebben we dat laatste niet gedaan, anders had ik me wel heel schuldig gevoeld. Ik kreeg immers al snel van mijn moeder – volledig in paniek – te horen dat er in Hakendover een ware windhoos was gepasseerd. Ik was ervan overtuigd dat ze waarschijnlijk aan het overdrijven was…
Toen we na het werk naar huis reden (in Roosbeek) begon ik mij toch ook af te vragen of ons huisje nog in orde was. Gelukkig was dat wel het geval. Toen ik mijn moeder belde, was ze nog steeds overstuur en ik hoorde het geronk van een kettingzaag op de achtergrond. Ik moest en zou met mijn eigen ogen vaststellen dat iedereen ongedeerd was. De auto werd volgeladen met werkkleren en weg waren we.
De ravage die mijn moeder had beschreven was er daadwerkelijk. De ene buur zijn schouw was weggewaaid en iemands veranda was verwoest. Op de steenweg lag een omgevallen treurwilg en bij een buur werd tot laat op de avond met man en macht doorgewerkt om een grote linde te verzagen en weg te voeren. Hun twee kindjes waren natuurlijk ongelukkig, want die boze boom was op hun houten kasteel en schommel terecht gekomen en had de hele boel gewoon vermorzeld. De maïs van de boerderij zag er al even verwaaid uit als hun dak.
Hoe langer we bezig waren, des te minder ik het kon geloven dat zoiets kon gebeuren. We mogen onszelf gelukkig prijzen dat iedereen ongedeerd is gebleven.
Tekst en foto’s: Sara Regibo
Kris Merckx
1 ja(a)r geleden
Ik heb zo wat 2 dagen gaten gedicht in het dak van onze boerderij in Hakendover. Alles bij elkaar geteld gaat het over ongeveer 600 à 700 m2. Dus, neen de gaten zijn nog niet gedicht
Gisteren een volledig nieuw stuk dak gelegd met nieuwe kepers, onderdak en panlatten. Een stuk van de vorst van het dak was weg, en ik kon enkel aan de vorst als ik een stuk van het dak volledig vernieuwde. Aan dat deel van het dak is sinds de bouw van het huis in 1800/1850 niets veranderd. Dikke takken als keper, halve takken als panlat, stropoppen als isolatie. Het woonhuis is zo goed als terug in orde na één avond en een volledige dag goed doorwerken. De stallen waar de schade beperkt was, zijn weer zo goed als ok en het dak van de keuken ook.
Vorige week haalde het poortgebouw nog de kranten omdat het een van de grootste zwaluwkolonies van Oost-Brabant huisvest. Het dak boven de zwaluwnesten (heb ik een paar jaar geleden volledig vernieuwd) is gelukkig grotendeels ok gebleven. Maar de rest van het poortgebouw en zo wat de halve schuur (en die is niet alleen gigantisch hoog, maar ook zeer groot, ziet er een beetje om van te janken uit. Volgende week zou ik normaal gezien een hoogtewerker (toestel) hebben, waardoor het werk wat makkelijker zou moeten worden. De houthandels zitten tot over hun oren in de “leveringen”…. dus daar moet ik nog wachten tot volgende week donderdag. En maar hopen dat er tegen dan niet opnieuw een storm komt.
De hoeve Bosschellen (een middeleeuwse kloosterhoeve) tussen Hakendover en Wommersom is het volledige dak van zijn schuur kwijt en die is nog een drietal keer groter dan die van ons. Onder in de schuur stonden 2 auto’s. Verzekering betaalt de auto’s niet omdat het “eigen pannen” zijn. Dus… parkeer uw auto bij stormweer langs het huis van de buren. Bovendien zijn bij die boer 150 ha vlas weggevlogen (vlas lag aan het ‘roten’) in de aardappelen. Verzekering vergoedt ook hier niets (overmacht). Samen met brandweer en politie zijn zowel vlas als aardappelen verbrand. Onwaarschijnlijk veel schade voor die mensen. Dus wij mogen nog niet klagen.