Vandaag maakte Clickx de nominaties bekend in alle verschillende categorieën. Klik even op de link in de vorige zin. Wat valt je op? Inderdaad, de categorie stadsblogs is niet meer. Nadat vorig jaar Gent Blogt nog met het eremetaal ging lopen, is de categorie dit jaar verdwenen. En je weet hoe dat dan gaat: als er geen competitie is, dan is de eerste die een titel claimt meestal gewonnen. Dus bij deze: OPGEWEKTIENEN IS DE STADBLOG VAN HET JAAR 2010! Zo, dat hebben we dan ook weer fijn geregeld.

Nee, alle gekheid op een stokje: we zijn bijlange nog niet aan het niveau van onze vrienden van Gent Blogt en ook qua inwonersaantal (ca. 250.000 voor Gent t.o.v. een dikke 30.000 voor Tienen) kunnen we de stemming van dergelijke kleppers nooit halen (hoewel ik geloof dat je alles kan verwezenlijken, als je dat maar echt wil). Toch jammer dat de categorie er dit jaar tussenuit valt, het zou wel eens leuk geweest zijn om de strijd aan te gaan voor de titel van beste stadsblog.

Voor wie dit nu leest en opgewekTienen mee naar een hoger stadsblog-niveau wil helpen: laat het ons weten via opgewekTienen@opgewekTienen.be. Je weet maar nooit dat er volgend jaar toch weer een categorie voor ‘stadsblogs’ is. Voor meer informatie over wat je allemaal kan doen , bekijk je best de ‘Doe mee’-pagina.

We vertelden je in juli al wat een stadsblog is, maar die definitie kan heel breed worden opengetrokken. Bij opgewekTienen gebruiken we het medium, met als ultieme doel onze missie te verspreiden via het Internet: opgewekTienen wil dat elke Tienenaar zich goed voelt in zijn stad. Samen gaan we voor een positief stadsimago en motiveren we mensen om het verschil te maken in hun buurt.

Ben je benieuwd naar de website van het jaar-verkiezing? Surf dan naar www.sitevanhetjaar.be of volg de blog op Clickx.be via www.clickx.be/blog.

Vorige zondag waren er naast de Halloween-organisaties ook de Rock Aflaat-sessies. Daar konden de groepen optreden die net naast het hoofdpodium van Rock Aflaat 2010 grepen. Dit werd aangevuld met een aantal succesnummers zoals Evilenko, die in mei de Veemarkt helemaal naar hun hand hadden gezet.

Er waren ongeveer een 60-tal bezoekers aanwezig, wat gezien de drukke programmatie elders in de stad zeker niet slecht was.

Iedereen op post voor de tweede sessie op 27 november 2010 in jeugdhuis ‘t Alternatief voor de tweede Rock Aflaat-sessie.

Een aantal sfeerbeelden:

De naam ‘Halloween’ is eigenlijk afgeleid van All Hallows Eve (Allerheiligenavond), de avond voor Allerheiligen. In de Iers-Keltische kalender begon het jaar op 1 november, dus 31 oktober was oudejaarsavond. De oogst was binnen, het zaaigoed voor het volgende jaar lag klaar en dus was er even tijd voor een vrije dag, het Keltische nieuwjaar. De Kelten geloofden ook dat op die dag de geesten van alle gestorvenen van het afgelopen jaar terug kwamen om te proberen een levend lichaam in bezit te nemen voor het komende jaar.

In de negende eeuw van de huidige tijdrekening steekt een Europees christelijk gebruik de zee over en vermengt zich met het Halloweenfeest. Op Allerzielen (2 november) gingen in lompen gehulde christenen in de dorpen rond en bedelden brood. Voor elk brood beloofden ze een gebed te zeggen voor de dode verwanten van de schenker. Het bekende ‘Trick or Treat’-spelletje vindt wellicht daar zijn oorsprong.

Het feest is in de negentiende eeuw door Ierse immigranten naar de VS gebracht. In Ierland was de aardappeloogst mislukt, de Grote Hongersnood decimeerde razendsnel de bevolking en de Ieren begonnen omstreeks 1840 massaal naar Amerika te vluchten. En zoals vaker voorkwam onder migranten: in den vreemde zoekt men contact en steun bij elkaar. Het heimwee naar de roots wordt verzacht in het verder beleven en onderhouden van de eigen feesten en gebruiken.

(bron: Wikipedia)

De manier waarop Halloween bij ons gevierd wordt heeft nog maar weinig te maken met de Amerikaanse traditie (die dus eigenlijk een ‘heidense’ traditie was). In de Gilainstraat bijvoorbeeld werd wel een mooie Halloween-sfeer gecreëerd, maar de nadruk ligt meer op een soort van gezellig samenzijn, met allerlei kermiskraampjes en jenever-chalets. Kinderen liepen vrolijk rond met de meeste griezelige motieven op hun gezichtjes geschilderd, terwijl ze achtervolgd werden door als duivels verklede steltenlopers.

Duiveltje uit een doosje...

Ik snorde het bericht van vorig jaar op en dit is wat ik toen schreef:

En er was volk! In de Gilainstraat heerste een aangename drukte (daar begon voor mij logischerwijze ook de avond) en zoals gewoonlijk kon ik het na een aantal jenevertjes niet laten een lekkere hamburger te verorberen bij Lydia. In de Leuvensestraat was het dan weer over de koppen lopen. Mede dankzij de winkels en de vele stalletjes was er, volgens mij, een recordopkomst voor deze Halloween-activiteit.

Je zou het bijna helemaal kunnen herhalen voor de editie van dit jaar. Hoewel de Leuvensestraat dit jaar niet meedeed was het op een bepaald moment ook héél erg druk. Rond half elf was de meeste ‘actie’ wel voorbij in de Gilainstraat, maar liefhebbers konden dan nog terecht op de Veemarkt, wat uiteindelijk wel de uitgangshoek van Tienen is. Er heerste daar een gezellige drukte, en ik rondde de avond daar af met een aantal vrienden in ‘t Excuus. Zoals gewoonlijk probeerde ik, in al dan niet benevelde toestand, een aantal sfeerfoto’s te maken, maar veel soeps werd dat dus niet. Roelof Pantjes, buurman en fotograaf, beloofde me eens een paar tips te geven. Hij maakte trouwens ook een aantal sfeerfoto’s, die we later zullen posten op deze site.

Volgend jaar zijn we zeker weer op post voor een gezellige Halloween-avond in Tienen!

Heksensnoepjes voor iedereen!

Voor wie er zin in had: een suikerspin (kan het nog meer symbolisch voor Halloween in Tienen?)

Lekker griezelen!

Kleine kermis...

Mislukte foto of geesten in de Gilainstraat?

Dit is nu écht een geest... of niet?

Ook de Kinderhoogdag kon rekenen op een stralende dag. Een paar keer verdween de zon en er vielen misschien twee druppeltjes regen maar verder was het een schitterende dag! Niet alleen het weer, maar ook een boordevol programma met heel wat boeiende en leuke workshops en optredens zorgden ervoor dat alle kinderen én ook de mama’s en de papa’s een fijne zondag beleefden.

Naast een heleboel muzikale en creatieve hoogtepunten, kon je ook een kijkje nemen in ons Suikermuseum wat, mocht je er nog niet geweest zijn, zeker en vast een aanrader is. Kortom, alweer een geslaagde organisatie in ons stadje!

Proficiat aan de Jeugddienst van Tienen!

Bekijk hieronder een selectie foto’s. Je kan er ook meer terugvinden via deze site of via www.tienen.be.

Foto’s: Kevin Logist

De namiddag wordt afgesloten met de overgang van kersverse leiders en leidsters het bekend maken van de nieuwe leidersindeling. Naast de inschrijvingen die voor en na de vergadering lopen, voorzien de Bergrakkers ook een eigen scoutsshop op het Rakkersveld. Dit doen ze om te vermijden dat ouders zelf naar Leuven moeten rijden om uniformen aan te kopen. De Bergrakkers hebben ook een nieuwe groepsleider vanaf dit jaar: Frans Guelinckx. Hij volgt Lien Akkermans op. Frans vormt samen met 5 anderen de groepsploeg.

Dit jaar telt de leidersgroep 40 personen, aangevuld met 2 materiaalmeesters. Bovendien heeft de scoutsgroep een nieuwe tak: de Stam. Deze bestaat uit oud-leiding die geregeld afspreken om samen nog iets leuks te doen. Het hoogtepunt van het jaar wordt allicht het buitenlands kamp. Om de 5 jaar trekken jonggivers en givers, eventueel vergezeld van de jin, naar het buitenland. Vorige keer zijn de Bergrakkers naar Kroatië geweest. Waar het dit jaar zal plaatsvinden is nog een goed bewaard geheim… Zoals steeds is alle informatie na te lezen in het Rakkersblad, dit kan je vinden in de bibliotheek of op www.bergrakkers.be.

Foto: Wim Van den Eynde

Foto’s: Maya Richard

Het was zowat het eerste wat ik dacht toen ik vanmorgen even mijn hoofd buitenstak in de Gilainstraat. De braderie had al heel wat volk kunnen lokken, maar de regen probeerde al tot twee maal toe de pret te bedreven. Zonder succes weliswaar, want zodra de zon z’n gezicht liet zien, kwamen ook de mensen weer buiten.

Het was fijn om te zien, dat ondanks de plensbuien de verschillende muzikanten in de straat er toch de sfeer probeerden in te houden. De zingende man met zijn bakfiets en een zanger met gitaar en kazoom zongen toepasselijk: “Please don’t take my sunshine away…”.

Met een vooruitzicht op zon (of toch opklaringen) tijdens de namiddag vormt de braderie een afsluiter van (alweer) een topweekend in Tienen. Na de zoete rocktaferelen vorige week, was er weer heel wat volk vrijdagavond op de Prehistoriefuif. Hoewel zo’n avond meestal wat trager begint, begaven de mensen zich na een tijd toch naar de dansvloer. Vooral de vrouwen en de kinderen amuseerden zich al dansend, de mannen bleven vrolijk verder pinten pakken met hun kameraden. Mooi.

Zaterdagavond was iedereen dan weer op post voor ‘Tienen zingt’. Ook weer een zéér goede opkomst. Ik zag daarnet Bernard Vandereycken van ‘Tienen Draait Rond’ en aan zijn stem te horen (of eerder het gebrek aan een stem) was het ook voor hem een topavond geweest.

En dan vandaag de braderie. Tienen bruist elke dag weer een beetje meer van het leven. Plezant om te zien en vooral heel fijn als je, zoals ik, er middenin woont. Geniet even mee van een aantal sfeerbeelden.

Bakfietsmuziek op z'n best

Even een gezonde sapje drinken... en daarna een frietje steken bij Lydia...?

Mmmh... blended..

De Tiense Kweiker en de Zoeg... don't ask... wél ten voordele van de MediClowns

Als het nog niet duidelijk was op de foto: de muziekgroep 't Muzikament verzorgde de sfeer in de Gilainstraat

Foto’s: Maya Richard

Ook dit jaar mag Tienen zich nog steeds het grootste stadsfestival van het land noemen. Meer dan 130.000 bezoekers en daarmee 5.000 mensen meer dan de recordeditie van vorig jaar, dat is geweldig. Maar daar waren wel twee extra dagen voor nodig. Was Suikerrock met z’n vijf-dagen-programmatie te lang? Ik denk het wel, maar het Kick-off-experiment was wel geslaagd. Stof voor een Classics-editie volgend jaar, lijkt mij.

Wat mag ons nog bijblijven van Suikerrock? Op donderdag vooral Jamiroquai. Schitterend optreden!

Vrijdag kon al op meer appreciatie rekenen, maar met Milk Inc. en Regi als hoogtepunten was dit toch eerder een dag zonder echte toppers. Begrijp me niet verkeerd, ze zijn beide goed als aanvulling op een topact, maar die ontbrak dus duidelijk op vrijdag.

België boven

Het was, laten we eerlijk zijn, wachten tot de eerste echte Belgische rockbands aan bod kwamen voordat Suikerrock écht van start ging. Met de oerdegelijke optredens van Customs, Das Pop en Arid, zonder al te veel franjes, werd het publiek voor het eerst getrakteerd op wat een rockfestival hoort te zijn.

Suikerrock bereikte z’n hoogtepunt, zoals dat gewoonlijk het geval is, op de Family Day op zondag. Met de openers, Andes, een nieuw Clouseau in wording en achtereenvolgens Raymond van het Groenewoud, De Kreuners en Clouseau werd nog maar eens bewezen dat groepen van eigen bodem het meeste succes kennen op een stadsfestival als Suikerrock. Een les die misschien mag getrokken worden voor de Veemarkt, waar groepen als de Predikanten gerust in West-Vlaanderen hadden mogen blijven. Opvallend (in de positieve zin) was daar wel de prestatie van de groep Sexy Sunday.

Legendarische afsluiters

De rockers van Golden Earring mochten nog eens van onder het stof voor een stevige rocksessie, maar jammer genoeg is het bij zo’n groepen altijd wachten tot ze hun hitnummers spelen. Maar dan is het écht wel rocken. Alleen John Fogerty had dat probleem niet, maar dan kunnen we ons de vraag stellen of er dan ook nummers van CCR bestaan die géén hit werden. Juist, ja…

Afsluiters Pink Floyd (of de Australische versie ervan…) waren goed maar ook hier kent de massa weer niet genoeg nummers om echt van een geslaagd optreden te spreken. De muziek van Pink Floyd is goed, begrijp me niet verkeerd, but it’s an acquired taste, if you catch my drift. Hoe dan ook was zondag zonder twijfel de beste dag van Suikerrock.

Tiense feesten

Volgend jaar een dag Suikerrock Classics, een dag voor de wat hardere en alternatieve groepen en een Belgische familiedag? Drie dagen feest in Tienen zal ongetwijfeld weer voor meer dan 100.000 bezoekers zorgen. Ik hoop gewoon dat de ambitie van de organisatie zich niet in de richting van Gentse of Lokerse Feesten begeeft. Of toch liefst niet in dit concept, want dan nijpt Suikerrock zichzelf dood. En dat zou ongelofelijk jammer zijn.

Conclusie: het was een héél plezante editie van Suikerrock en ik en vele anderen met mij kijken ongetwijfeld uit naar de jubileumeditie van volgend jaar. Zoals dat met geen enkel festival het geval is, was dit geen perfecte oefening. Maar het is toch kicken dat er zo’n mega-event in onze stad doorgaat met topnamen als Jay Kay, John Fogerty en meer van dat moois. Zalig!

P.S.: met opgewekTienen organiseerden we op zaterdag een Flash Mob: morgen staat het filmpje online. Tot dan kan je hier de foto’s bekijken.

Interesse om samen met ons leuke acties te verzinnen en ook uit te voeren? Laat het ons weten via opgewekTienen@opgewekTienen.be.

Even voor vijf was niemand zich nog van geen kwaad bewust, todat vanuit vier verschillende richtingen een treintje mensen kwam aangedanst. In de Nieuwstraat galmde dan ineens luide en opzwepende muziek door de luidsprekers en gedurende de volgende vier minuten begonnen eerst een klein groepje mensen te dansen en vervolgens de hele groep. Een echt kippenvelmoment.

De politie was te laat en wist niet wat er gebeurd was...

Alles verliep min of meer van een leien dakje. De timing was niet perfect, maar iedereen leek het het heel erg leuk te vinden en ook de omstaanders keken geamuseerd toe. Onze fotografen deden subtiel hun ding en ook Nick filmde het hele gebeuren. Waarschijnlijk kunnen we dan begin volgende week een filmpje posten. Alleen Philippe sloeg er niet in om vanuit een hoge positie een filmpje te maken, omdat hij voor een gesloten deur stond. Toen hij uiteindelijk via een voorgevel tot in een dakgoot was geklauterd, was de Flash Mob al even gedaan. Jammer, maar toch een pluim voor zijn moeite!

Ook de politie draafde even op. “Oproep aan alle eenheden: commotie in de Nieuwstraat.” Er daagden vier agenten op, maar die kwamen letterlijk seconden te laat. “Heu, hier is niks aan de hand hoor. Zeker dat het in de Nieuwstraat was?” Dat was best wel grappig. En misschien werden we ook wel opgepikt door de niet zo verborgen camera van JIM.

Kortom, ‘t was plezant en we zouden het zo opnieuw doen.

Geniet even mee van de foto’s van Roelof Pantjes en Jannes de Leest.

De voorbereiding...

De Flash Mob...

Nog meer Flash Mob...

Zelfs de Coca-Cola-jongens en meisjes deden mee!

De omstaander keken en zagen dat het goed was...

Dank je wel aan alle vrijwilligers die meehielpen vandaag! Dankzij jullie werd het een spetterend succes!!!